ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑΣ ΒΕΡΝΙΚΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΥΚΑΤΟΥ (περισσότερα)

Γράφει ο Καθηγητής Περιφερειακής Ανάπτυξης

Ανδρέας Αθηναίος*

Το βιβλίο του Νικόλα Βερνικου αποτελεί "οχυρό" απέναντι σε κάθε ψευδεπίγραφο εργαλείο των σοφιστών της Εποχής που υπηρετούν με κάθε τρόπο την μετάλλαξη του Κόσμου από έχοντα "οντολογική υπόσταση" σε ένα Κόσμο = άμορφη μάζα προσδιοριζόμενη από το "κενό" που είναι το επόμενο και τελευταίο στάδιο μετά το  "μηδέν".

Η Ανθρωπότητα, βρίσκεται σε μια πορεία "Αρμαγεδδώνα" που είναι ακριβώς αντίστροφη από αυτή της "Δημιουργίας", είτε αυτή την γέννησε ο Θεός, είτε η "έκρηξη". Όποια και να είναι η φιλοσοφική, η οντολογική, ή η επιστημονική προσέγγιση , η "Γέννεση" υπάρχει. Και μια στις ίδιες βάσεις ανάλυση, θα μπορούσε να τεκμηριώσει "επιστημονικά επιχειρήματα" απέναντι και στην πλέον "επιστημονική-Μηδενιστική" θέση, ότι η υπάρχουσα δυναμική "δουλεύει με εργαλεία' τα οποία επιδιώκουν την καταστροφή της γέννεσης και στην Επιστροφή στο Κενό, στο ...Τίποτα! Δηλ. σε αυτό που υπήρχε πριν την γέννεση. Και εδώ θα συμπέσουμε, είτε η προσέγγισή μας είναι "επιστημονική", είτε είναι μηδενιστική-αθεϊστική, είτε είναι Θεολογική.

Οι Έντιμοι αναζητητές της Αλήθειας στο τέλος συμπίπτουν στην ίδια βουνοκορφή της, έστω και εάν ανεβαίνουν  από άλλες πλαγιές.....

Οι λάγνοι του κακού, σοφιστές ή και μικρόνοες συνήθως, τρέφονται με την αίσθηση και μόνο της καταστροφής.

Στην τρέχουσα εποχή όπου ο "μηδενισμός" και η "απαξίωση" κάθε έννοιας και αλήθειας είναι τα άυλα εργαλεία του "κακού" για την επιβολή της εξουσίας, και την "εξαφάνιση" κάθε υπόστασης,  είτε αυτή είναι Πολιτισμός -Ελληνικός, Κινεζικός, Συριακός,...δεν έχει σημασία- είτε αυτί η υπόσταση είναι η οντολογική του Homo Sapiens, είτε είναι Εθνική.

Ενα οικονομετρικό μοντέλο "extrapolation" θα έδειχνε ευχερώς  ότι η  τρέχουσα δυναμική έχει πορεία  για την τελική παραγωγή του "κενού",  Όμως "Τελεολογικά" στην αιώνια διαπάλη του Καλού με το Κακό, του Φωτός με το Σκοτάδι, της Αλήθειας με την "Απάτη", της Ύπαρξης με το "κενό", επειδή το Κακό έχει ενσωματωμένα σε αυτό τα στοιχεία της αυτοκαταστροφής του, το Καλό στο τέλος "Θριαμβεύει".....

Στην τρέχουσα εποχή η Επιβολή ως αλήθειας "ψευδών περιστατικών που παρουσιάζονται ως πραγματικά" (ΑΠΑΤΗ), γίνεται συστηματικά και  με την διάχυση μονοσήμαντης πληροφορίας από πρόσωπα -τα ίδια και τα ίδια πάντα- που καλούνται να επαναλαμβάνουν τα ίδια πράγματα, ενώ άλλες τεκμηριωμένες ανακοινώσεις δεν βρίσκουν μέσα ευρείας διάχυσης όπως είναι τα ΜΜΕ.  Έτσι επιτυγχάνεται μια διαμόρφωση κοινής γνώμης (κοινής πεποίθησης)  για την "αλήθεια" που κάθε άλλο αληθινή ή πραγματική είναι και αφορά ταυτόχρονα όλα τα επίπεδα, Το Γεωπολιτικό, Το Οικονομικό, το Εθνικό, το Φιλοσοφικό, το γνωστικό,...

Ο Άνθρωπος πρέπει να "κλείσει" το μυαλό του. Να περιορισθεί στην αναπαραγωγή στερεότυπων σκέψης, αλλά και συμπεριφοράς και ενδυματολογικής εμφάνισης.  Πολλοί άνθρωποι γυρίζουν με ένα "σακίδιο" στον ώμο, στην ίδια στάση με τους δούλους των ορυχείων που -στην εποχή του Σπάρτακου- κουβαλούσαν στην πλάτη ένα καλάθι πετρώματα. Πολλοί άνθρωποι εντάσσουν την εικόνα τους στην Politically Correct  "μάζα" των ακριβών σχισμένων ρούχων, ή του (κατά τους ίδιους κακόγουστου αλλά στην μόδα) ακριβού αθλητικού παπουτσιού στο οποίο καταλήγει μια κατά τα άλλα κομψότατη ενδυμασία.  Οι  "drifters της Πόλης". με  Βλέμμα απλανές με ένα χέρι που κρατά καφέ στο δρόμο, προτεταμένο στο πουθενά, είναι η εικονική υλοποίηση του "κενού", ενώ στην πραγματικότητα, ο Ουσιαστικός Άνθρωπος γεννημένος να είναι ελεύθερος αναζητά σιωπηλός ή και σαστισμένος.  Αυτό που ζούμε είναι σαν μια επιδημία "πανώλης" για την οποία χρειάζονται επειγόντως φάρμακα. Και αυτά είναι η Αλήθεια. Η Τεκμηριωμένη Αλήθεια, που μπορεί να επιδιώκεται όταν όλοι ελεύθερα την αναζητούν και την διαχέουν, και που είναι μόνο σοφιστεία όταν διαχέεται μόνο επιλεκτικά αυτό που το "συστεμικό" καθεστώς Επιδιώκει.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον,  Η έκδοση της Επιστημονικής Εργασίας του Νικόλα Βερνίκου και η διάχυση της τεκμηριωμένης γνώσης αποτελεί ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ αποκάλυψη και στήριξη της Αλήθειας. Ο Βερνίκος,  με την Δύναμη της Ψυχής, της Συναισθηματικής Νοημοσύνης και της Επιστημονικής του ικανότητας, που δεν είναι μόνο θεωρητική, αλλά εφαρμόζει την βάσανο όλων των ποσοτικών μεθόδων (quantitative techniques)  για τον έλεγχο της υπόθεσης του (hypothesis testing) και για την τεκμηρίωση της γνώσης που έχει παραχθεί από την επιστημονική μεθοδολογία (Research Methods) , και έχει διαχυθεί  και με την παρούσα έκδοση άλλα και  με την μακροχρόνια έρευνά του και τις δημοσιεύσεις του,  ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ που επιδιώκει το "σύστημα".

Μια συνταρακτική επιστημονική τεκμηρίωση της Έκδοσης είναι και η απόδειξη ότι τα μικρά νησάκια γύρω από τα μεγάλα νησιά του Ελληνικού Αρχιπελάγους του Αιγαίου έχουν διαχρονική ύπαρξη και λειτουργία ως "μικρονησιωτικά εξαρτήματα των κυρίως νήσων του Αιγαίου".

Βλ σελ. 32 :

Η Επιστήμη της Περιφερειακής Ανάπτυξης υποστηρίζει απεριόριστα την Τεκμηρίωση Βερνίκου και την θέση του ότι τα μικρονησιωτικά εξαρτήματα "κακώς ονομάστηκαν βραχονησίδες". Και τούτο γιατί δεν είναι βράχοι , αλλά σε πολλά από αυτά, υπάρχει στο έδαφός τους ορυκτός και άλλος πλούτος της Πρωτογενούς Οικονομίας. Επομένως αυτά τα νησιά, δεν είναι "παλιόβραχοι" όπως κάποιος προπαγανδιστής είχε αποκαλέσει τα IMIA (Παρά την αντίθετη επιστημονική Τεκμηρίωση), αλλά νησιωτικά εξαρτήματα με την έννοια του City Systems (John Parr - University of Pennsylvania - Wharton School - Regional Science Department) της επιστήμης της Περιφερειακης ανάπτυξης,

Άρα, όλα τα νησάκια αυτά είχαν και οικονομική δραστηριότητα, και πολιτισμό, δηλαδή και κοινωνική δραστηριότητα και -άρα- σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, έχουν και χωρικά ύδατα και -αυτονόητα- υφαλοκρηπίδα. 

Τ,ωρα ποιες δυνάμεις "βάφτισαν" τα Μικρονησιωτικά Εξαρτήματα των νησιών, βραχονησίδες, δεν θα με απασχολήσει την στιγμή αυτή, πέρα από το να θυμίσω ότι υπάρχουν πάντα οι δυνάμεις εκείνες οι  οποίες δεν έχουν το σθένος και την αυτοπεποίθηση να διατυπώσουν,  πολύ δε περισσότερο να διεκδικήσουν το αληθές, αλλά είναι έτοιμοι να ενδώσουν και να υποστηρίξουν αυτούς έναντι των οποίων αισθάνονται υποδεέστεροι και εξαρτημένοι. 

Θα θυμίσω ότι κάποτε οι απόστρατοι του Πολεμικού Ναυτικού (ΜΑΣ) άρχισαν -θεσμικά και εμφανώς-  να υλοποιούν ένα σχέδιο για την τοποθέτηση ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ, σε όλα τα μικρονησια του Αιγαίου. "Άνωθεν Εντολή" αυτό σταμάτησε.

Θα θυμίσω ότι στα Δωδεκανησσα πρόγραμμα Leader ενός από τα ΚΠΣ, προέβλεπε επιχορηγήσεις για την δημιουργία συνθηκών εγκατάστασης νέων Ελλήνων σε δικά μας νησιά με μικρούς πληθυσμούς για την Κοινωνική, Πολιτισμική και Οικονομική τους Ανάπτυξη. Η "Δράση" αυτή ουδέποτε υλοποιήθηκε .....

Υπάρχει τεκμηριωμένα ένας μηχανισμός ανάπτυξης απεμπόλησης δικαιωμάτων, δια της απραξίας, της αδράνειάς, και της εγκατάλειψης.....

Επειδή όμως η τεκμηρίωση του ανωτέρω μηχανισμού, δημιουργεί βάση για να στοιχειοθετηθει "Εθνική μειοδοσία η και προδοσία" , εν συνεχεία αυτός ο μηχανισμός προχωράει στο να εμπεδώσει στην Κοινωνία ότι τα δικαιώματα αυτά δεν υπάρχουν, αποκρυπτοντας την σχετική τεκμηρίωση.

Η έρευνα του Καθ. Βερνικου τεκμηριώνει ότι στα Μικρονησιακα αυτά εξαρτήματα, υπάρχουν ιδιοκτησίες Ελλήνων, με συμβολαιογραφικές πράξεις .  Άρα τα Νησάκια αυτά όχι μόνο δεν είναι "αδέσποτα" Εθνικής Κυριαρχίας,  άλλα έχουν στο σώμα τους ιδιοκτησίες Ελλήνων και φυσικά και Χωρικά Ύδατα.

Τα τεκμήρια της Έρευνας του Καθηγητή Βερνικου,  πιστοποιούν ότι τα νησιά αυτά δεν είναι "αδέσποτα" ούτε από Εθνική Κυριαρχία, ούτε από ιδιοκτησιακά Δικαιώματα  Ελλήνων. Άρα, δεν ισχύουν για αυτά τα όποια νομικά ερείσματα για αδέσποτη ιδιοκτησία στο Αστικό Δίκαιο, ούτε δύνανται να υπάρχουν κυριαρχικές διεκδικήσεις από άλλη χώρα.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο  καθεστώς της "μη αξιοποίησης", στο καθεστώς της "εγκατάλειψης", και στο χαρακτήρα του "αδέσποτου". Τα Ελληνικά Μικρονησια δεν είναι κυριαρχικά "αδέσποτα", Η Περιφερειακή Ανάπτυξη τεκμηριώνει οτι είναι διαχρονικά εξαρτήματα των μεγαλύτερων νησιών, όπως τα χωριά μιας κωμόπολης. Γιά αυτό ακριβώς τον λόγο στην παράδοση της Δωδεκαννησου από τους Ιταλούς στην Ελλάδα, στην συνθήκη δεν αναγράφονται κάποιες νησίδες. επειδή θεωρούνται "εξαρτήματα" των μεγαλύτερων νησιών, και όχι επειδή δεν παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Η Μη αξιοποίηση ή η εγκατάλειψη, είναι αποτέλεσμα του "ατυχούς" μοντέλου που καθ υπόδειξιν ξένων κέντρων αποφάσεων ακολούθησε μεταπολεμικά η Ελλάδα, που δεν είναι άλλο από αυτό των ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ που συνεχώς αυτο-επιδυνώνονται με αποτέλεσμα την ερήμωση όχι μόνο νησιώτικων αλλά και άλλων  περιοχών του  κορμιού της  Ελλάδας. 

Εαν κάποιος υποστηρίξει ότι Το δίκαιο της Θάλασσας ορίζει ότι όταν χαθεί η δραστηριοτητα από ένα νησί, χάνεται και το δικαίωμα σε χωρικά ύδατα, αυτό θα ισοδυναμούσε με την θέση ότι τα χωρικά ύδατα δεν είναι σταθερά, αλλά μεταβλητά ανάλογα με τις διακυμάνσεις της οικονομίας. Πράγμα εντελώς αντίθετο με τις Γενικές  αρχές του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο δεν μπορεί να ερμηνεύεται στην βάση "εποχικών συνθηκών" με βάση τις οποίες αναιρείται τόσο η διαχρονικοτητα, αλλά και κυρίως η υπαρκτή και σήμερα δυνατότητα.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Ελληνική Περιφέρεια, οδηγήθηκε σκόπιμα σε ένα μαρασμό, όπως σήμερα όλη η Ελλάδα,  σε μια πλαστή οικονομική ύφεση αποτέλεσμα Πολίτικης Επιλογής και απόφασης,  για να την εξαθλιώσει και να την εξαναγκάσει να απεμπολήσει με βια, όλα της τα υπαρκτά δικαιώματα και την υπόστασή της.

Η Τήρηση του παλιού 114 του Συντάγματος, που είναι υποχρέωση μας, δεν καλεί, ούτε προτρέπει  κατ ανάγκη σε "ένοπλη πάλη". Ούτε κατά διάνοια είναι κάλεσμα σε εμφύλιο σπαραγμό, ούτε σε "ταξική πάλη".

Αντίσταση γίνεται χωρίς αίμα, χωρίς έχθρες. Αντίσταση γίνεται με όπλο την τεκμηρίωση και την Αλήθεια που θα αποτινάξει την υποδούλωση της Νοημοσύνης και της Γνώσης μας, προσφέροντάς μας και την αυτοπεποιθηση των δικαιωμάτων μας, και την δύναμη για την διεκδίκησή τους,

Ο Νικόλας Βερνικος που γύρισε, ψηλάφισε και ανάσανε κάθε μικρο ή μεγάλο νησί του Αρχιπελάγου  μας, μας δίνει τα όπλα εκείνα να αποκτήσουμε δίκη μας σκέψη και δική μας κρίση, άλλα πάνω από όλα την θέληση να σκεφτόμαστε "Λεύτερα" όπως έλεγε ο  Μακρυγιάννης.

Επαναστάτης και αντισυστεμικος είσαι όταν έχεις απεξαρτηθεί από την ανάγκη της ένταξης και της αποδοχής, στο οτι "πετάει", ότι φαίνεται και στο ότι "μας λένε", δηλ. στο "πολιτικά ορθό" και έχεις γίνει "Ένας Άνθρωπος για όλες τις Εποχές"....

-------------------------------------------------------------------------------------

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Αθηναίος, στην Ελλάδα, έχει διατελέσει Μελος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημιου Αιγαίου, Πρόεδρος της Εταιρείας του Πανεπιστημιου Αιγαίου, Συμβουλος στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης  και Νομάρχης Ρεθύμνου και Θεσπρωτίας που έχουν και αυτές "μικρονησιωτικα εξαρτήματα".

Στις ΗΠΑ ειναι μελος της  AAUP (American Association University Professors) απο την δεκαετια του 70.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΚΟΠΕΛΟΥ

 

 Στο Μουσείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος συγκροτησε και λειτουργει Βιβλιοθηκη για Ερευνητες, Μελετητες,  αλλα και για αναγνωσματα που κρατουν συντροφια στις Νυχτες του Χειμωνα ....

ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΣΕΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ : 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017: ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΑΣΗ

Το Κοινωφελές Ίδρυμα  Περσευς Αθηναιος τιμώντας την Επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσιας, παρέστη σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Περιφέρειας Αττικής, στην Δοξολογία στον Μητροπολιτικο Ναο Αθηνων, και στην Παρελαση των Ενοπλων Δυναμεων.

Το Κοινωφελές Ίδρυμα  Περσεύς Αθηναίος εκπροσώπησε ο Γενικός Γραμματέας του, Καθηγητης Στρατιωτικων Σχολων Σπυριδων Κολαιτης

Ο Γενικος Γραμματεας του Κοινωφελους Ιδρυματος Περσευς Αθηναιος, Καθηγητης Στρατιωτικων Σχολων Σπυριδων Κολαιτης, παρακολουθησε την Παρελαση των Ε.Δ.  απο την εξεδρα στο Μνημειο του Αγνωστου Στρατιωτου.

πηγη  CNN φωτο απο  το Διαδικτυο

Το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος Κατεθεσε Στεφανον στο Μνημειο του Αγνωστου Στρατιωτου

Το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος, στα πλαισια του Εορτασμου της 25ης Μαρτιου και συμφωνα με το πρωτοκολλο της Περιφερειας Αττικης, τιμωντας την Επετειο της Εθνικης Παλιγγενεσίας κατεθεσε στεφανον στο Μνημειο του Αγνωστου Στρατιωτου, οπως το πράττει απο το 2009.

Το Στεφάνι κατέθεσε εκροσωπων του Ιδρυμα, ο Καθηγητης Στρατιωτιων Σχολων Σπυριδων Κολαιτης, Γενικος Γραμματεας του Ιδρυματος.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΑΛΙΓΕΝΝΕΣΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΣΕΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ: ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ : Ιδιωτικές Δημοσιες και Εκκλησιαστικες Βιβλιοθηκες στην Ελλαδα

 Ο αγγλικός τίτλος της Ημερίδας  "Opening up Private and Religious libraries to Scholarship" είναι και ο τιτλος που εκφραζει την ουσια και το περιεχομενο της Ημεριδας.

Αξιζει να σημειωθει οτι στην εποχη της ψηφιοποιησης και των e books and e publications, μεσα στο 2017 εχουν Τυπωθει  ανω  του μισου εκατ. Τιτλοι βιβλιων με την γνωστη σε ολους μας εντυπη μορφη τους.

Η Ημεριδα  δεν αφορουσε μονο βιβλια αλλα και συλλογες και Μουσεια, αλλα και την οργανωση μικρων και μεγαλων βιβλιοθηκων, αλλα ακομα και πολυ μικρων βιβλιοθηκων.

Η εννοια της βιβλιοθηκης ανοιχτης στην Κοινωνια και στα παιδια, ειναι ενα θεμα που μας ποναει και σαν προσωπα και σαν Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος που ειναι ταγμενο και σε αυτο τον Σκοπο, και στα πλαισια των "δικων του" βιβλιοθηκων.

Η Βιβλιοθηκη ως "κεντρο παραγωγης γνωσης" ως "κεντρο ερευνας" ειναι μια ακομα διασταση που την επιδιωκουμε με καθε μεσο, καθοτι ειμαστε -ως Ιδρυμα- "ανοιχτοι" οχι μονο στην Κοινωνια αλλα και στους ερευνητες. 

Το Συνεδριο ηταν πολυ χρησιμο με την Διεθνη του Διασταση,  και για τους Διοικουντες ενα Ιδρυμα που εχει κυριο Σκοπο του την μελετη, την ερευνα, την γνωση και την παραγωγη καινουργιας γνωσης, οπως στην υψηλου διαφορισμου Ελληνικη γνωσσα θα μποσουσαμε να αναλυσουμε τον "ορο" Scholarship.

To Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος, θα Συνδεσει τις υπαρχουσες αλλα και τις μελλοντικες του βιβλιοθηκες που θα εχουν ολες αυτη την διασταση,  στο Consortium των Ευρωπαικων Ερευνητικων Βιβλιοθηκων .

ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΡΕΥΝΑΣ

Στελεχη του Κοινωφελους Ιδρυματος Περσευς Αθηναιος παρακολουθησαν 

απο τις 9πμ εως και τις 3.30.μμ ολοκληρη την Ημεριδα

ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΣΕΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ : ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ : ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ "ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ" ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΣΕΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ

ΟΙ ΧΩΡΕΣ  ΠΟΥ "ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ" ΤΟ ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΣΕΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ

ΠΗΓΗ  GOOGLE

Κάθε Προσπάθεια θέλει και Κόπο και χρόνο για να δικαιωθεί. 

Κι ακόμα χρειάζεται "ομάδα" που πιστεύει σε κοινές αξίες 

και έχει κοινούς στόχους και σκοπούς. 

Ωραία η "διαφορετικότητα" αλλά "ομάδα δημιουργίας" που είναι απαραίτητη για να έχει μια προσπάθεια αποτέλεσμα, συγκροτείς μονο με ανθρώπους που έχουν κοινές άξιες και κοινό σκοπό.

Ομάδα υπάρχει όταν συγκροτείται από ανθρώπους που η προσωπικοτητα τους έχει  την ικανότητα της συμπληρωματικότητας που συνθέτει ισχυρή συλλογικότητα.

Άτομα που υπάρχουν ατομιστικά, είναι μη ικανά να ενεργούν συλλογικά και είναι μόνο επιβλαβή για τον Συλλογικό Σκοπό.

Στοιχεία όπως ο φθόνος ("Να πεθάνει η κατσίκα του διπλανού" ...κατά Μακαριστό Χριστόδουλο), ο "ιδιωτισμός" και ο ατομισμός, "πριονίζουν το κλαρί πανω στο οποίο κάθονται" και ειναι απο τα ελάχιστα αλλά βλαβερά ελαττώματα του -επιστημονικά τεκμηριωμένου- μοναδικού στον Κόσμο, Ελληνικού DNA, με τις τεράστιες και αμέτρητες αρετές.

ΚΡΙΤΙΚΗ : CRITICS POINT : ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ Ο ΠΟΘΟΣ

Ο Περσευς Αθηναιος ηταν απο τα Ιδρυτικα μελη της Ενωσης Θεατρικων και Μουσικών Κριτικων και δεοντολογικα το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος θα στηριζει παντα και τον Θεσμο και τους συναδελφους του Ιδρυτη του.

«Λεωφορείο ο Πόθος»

Δε, 6 Μαρ 2017 | Συντάκτης: Κωστής Δ. Μπίτσιος | Δημοσιεύθηκε σε Κριτική

Βαθμολογία: 9/10

Η παράσταση αποτελεί παραγωγή της Ομάδας Νάμα στο πλαίσιο της ενδιαφέρουσας συνεργασίας του θεάτρου Επί Κολωνώ με το Σύγχρονο Θέατρο. Το εμβληματικό  αριστούργημα θεατρικού ρεαλισμού του 20^ουαιώνα «Λεωφορείο ο Πόθος», που καθιέρωσε τον Τένεσι Ουίλιαμς ως έναν από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς της Αμερικής, έχει μείνει πιο πολύ στο ασυνείδητο του σύγχρονου έλληνα θεατρόφιλου από το αξεπέραστο φιλμ του 1951 του Elia Kazan. Μακάρι να μπορούσε κάποιος να δει την παράσταση του Κουν του 1949 με την Μελίνα Μερκούρη, που σαν σήμερα έφυγε από την ζωή πριν από 23 έτη (και που το ηχογράφησε και για το ραδιόφωνο το 1954), ή την Μπλανς Ντυ Μπουά της Έλλης Λαμπέτη του 1965.

Το πείραμα της συνεργασίας των δύο θεατρικών εταιρειών πέτυχε, καθώς το Θέατρο Επί Κολωνώ δεν διαθέτει τους σκηνικούς χώρους, που απαιτεί το ανέβασμα του έργου, αν δεν θέλει κάποιος να κάνει καλλιτεχνικές εκπτώσεις. Αφού κανονίστηκε ο ιδανικός τόπος για την παράσταση, ο οποίος σκηνογραφήθηκε λειτουργικά από τον μεταφραστή Γιώργο Χατζηνικολάου, ο οποίος ανέλαβε και την διεύθυνση της παραγωγής, ο θίασος έλαμψε στους ρόλους του. Η Μπλανς της Κόρας Καρβούνη ξέφυγε από το κινηματογραφικό πρότυπο της Vivian Leigh. Η Καρβούνη έχει εξελιχθεί τόσο από το 2005 και τις Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας. Θαραλλέα χτίζει την δική της Λευκή του Δάσους/Αμυγδαλιά έχοντας σημαντική υποστήριξη από την σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική επιμέλεια των Ελένης Σκότη και Γιώργου Χατζηνικολάου. Ο τελευταίος επέλεξε για την ίδια μια θαυμαστή γκαρνταρόμπα. Η ερμηνεία της Καρβούνη απέδωσε γλαφυρά κάθε κρυφή επιθυμία της ηρωίδας. Από την ανάγκη για απομόνωση ως τον πόθο για αλκοόλ. Με ξανθιά κόμη η ηθοποιός μεταμορφώθηκε σε μία μεσήλικη γοητευτική ύπαρξη στα πρόθυρα της νευρικής κατάρρευσης. Στο πλάι της η Ηλιάνα Μαυρομάτη προσφέρει μία άξια ερμηνεία ως Στέλλα με διαφορετικό παίξιμο από την πρωταγωνίστρια. Από την εποχή του La Chunga κάθε χρόνο η ηθοποιός αποδεικνύει ότι είναι μία σταθερή ήρεμη ερμηνεύτρια. Παίζει με φυσικότητα, απεχθανόμενη κάθε είδους επιτήδευση.

Ως Στάνλεϋ Κοβάλσκι ο Γιάννης Τσορτέκης έφτιαξε κατ’ αρχήν την επιθυμητή κορμοστασιά του ρόλου. Δύσκολα μπορείς να ξεχάσεις τον νεαρό Μάρλον Μπράντο των 50’s, οπότε ο μεγαλύτερος ηλικιακά του ρόλου Τσορτέκης ποντάρει στο χαρακτηριστικό βλέμμα και στην τραχειά φωνή, όλα μία περίεργη μείξη Raul Julia και Βλάσση Μπονάτσου. Υποδύθηκε με ένταση τον βίαιο και οξύθυμο Πολωνό. Ο Γιώργος Δάμπασης είναι ο πιο αμέριμνος αρσενικός Μιτς. Ο καλός ηθοποιός μένει στην μνήμη αν και ο ρόλος του δεν έχει εκρήξεις και δυνατές συναισθηματικές μεταπτώσεις. Αυτό εξάλλου εκφράζει ο Μιτς, τον σταθερό και πιστό σύντροφο και γιο. Το καστ συμπληρώνουν οι Αθηνά Αλεξοπούλου (Γιούνις), Μιχαήλ Γιαννικάκης (Γιατρός), Γιώργος Γερωνυμάκης (Στηβ Χάμπελ), Γιάννης Δαμάλας (Νέος), Χριστίνα Δημητριάδη (Νοσοκόμα), Βαγγέλης Κουντουριώτης (Πάμπλο Γκονζάλεζ), οι οποίοι με τον επαγγελματισμό τους συμβάλλουν στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Ο Δαμάλας στο σύντομο πέρασμά του αποτυπώνει αυτό που φαντάστηκε ο συγγραφέας ότι λαχτάρησε στιγμιαία η Μπλανς. Η στιγμή της σκηνικής συνεύρεσης των δύο ηθοποιών αποτελεί μία εκ των αρκετών ωραίων σκηνών, που έστησαν εν είδει καρτ-ποστάλ οι σκηνοθέτες, όπως η εικόνα του φινάλε ή η ονειρική εξομολόγηση της μιας αδελφής προς την άλλη.

Πλην της ιδιαίτερης μουσικής του Κωστή Χαραμουντάνη, ακούγεται και το τραγούδι του 1933 It’s only a papermoon, αλλά και σύνθεση του Xavier Cugat (1900-1990). Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος. Video/Trailer: Σταύρος Συμεωνίδης. Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης. Βοηθός σκηνοθέτη: Τριανταφυλλιά Δούνια. Δημόσιες Σχέσεις/Βοηθός παραγωγής: Μαρία Αναματερού.

«Λεωφορείο ο Πόθος» ΔΡΑΜΑ του Τένεσι Ουίλιαμς.

• Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Γκάζι, Τηλέφωνα ταμείου: 210 3464380, 2105138067. Στάση Μετρό: Κεραμεικός έως 9 Απριλίου Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμπτη & Παρασκευή στις 8:30μμ Σάββατο στις 9:00μμ Κυριακή στις 5:00μμ Τιμές εισιτηρίων: Πέμπτη/Παρασκευή:       Κανονικό: 15,00€ Φοιτητικό/Ανέργων/Άνω των 65: 12,00€ Σάββατο/Κυριακή & αργίες: Κανονικό: 17,00€ Ανέργων /Άνω των 65: 15,00€ Φοιτητικό: 12,00€ Διάρκεια: 150’ (με διάλειμμα) Κράτηση θέσεων & Πώληση εισιτηρίων: στo ταμείo του Σύγχρονου Θεάτρου, Ευμολπιδών 45, Γκάζι τηλ 210 3464380, email: sixronotheatro@gmail.com, site: www. sixronotheatro.gr Στάση Μετρό Κεραμεικός και στο ταμείο του Επί Κολωνώ, Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός τηλ 210 5138067, email: xkolono@otenet.gr, site: www.epikolono.gr Στάση Μετρό Μεταξουργείο στο www.viva.gr www. sixronotheatro.gr 

Tags: Elia Kazan, Vivian Leigh, Xavier Cugat

About Κωστής Δ. Μπίτσιος

Ο Κωστής Δ. Μπίτσιος είναι δικηγόρος. Σπούδασε Νομικά και Δημοσιογραφία. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Γράφει για θέατρο, χορό, όπερα και μουσική στο www.critics-point.gr και για κινηματογράφο, τηλεόραση και μουσική στο www.apotis4stis5.com

View all articles by Κωστής Δ. Μπίτσιος

Tags: Elia Kazan, Vivian Leigh, Xavier Cug

ΚΡΙΤΙΚΗ : CRITICS POINT : ΒΙΚΤΩΡ η ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

«Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία» [Το μουσικό έργο]

Κυ, 5 Μαρ 2017 | Συντάκτης: Κωστής Δ. Μπίτσιος | Δημοσιεύθηκε σε Κριτική

Βαθμολογία: 7/10

Το έργο ορόσημο του σουρρεαλιστικού κινήματος «Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία / Victor ou les enfants au pouvoir / Victor, orPower to the Children» (1928) του Ροζέ Βιτράκ (Roger Vitrac, 1899-1952), που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα από τον Κάρολο Κουν κατά την περίοδο 1973-74, ανεβαίνει και πάλι στο Θέατρο Τέχνης και πρώτη φορά παγκοσμίως με την μορφή μουσικού έργου. Πώς αλλοιώς θα το ανέβαζε άλλωστε ο πολυσχιδής Σταμάτης Κραουνάκης; Εδώ αναλαμβάνει το λιμπρέτο και την μουσική της παράστασης. Ο συνθέτης πρωταγωνιστεί στο έργο. Είναι ο Βικτώρ, ένα παρά φύσιν έξυπνο αγόρι. Την ημέρα που συμπληρώνει τα εννιά του χρόνια και, κατά την διάρκεια του πάρτυ γενεθλίων του, αποφασίζει να καταστρέψει και να αυτοκαταστραφεί.

Ο ειδικός στην μουσική αφήγηση για παιδιά (9:17-10:50) Κραουνάκης μαζεύει γύρω του μία ομάδα άξιων συνεργατών, μέχρι πρόσφατα την Σπείρα-Σπείρα, όχι για να τους καπελώσει, αλλά για να συνδημιουργήσουν. Το σύνολο σκηνοθετεί υποδειγματικά η Μαριάννα Κάλμπαρη. Και περί ποιού συνόλου ο λόγος; Πρώτα από όλα ο ίδιος ο τραγουδοποιός, ως πρωταγωνιστής, κρατά για τον εαυτό του το κέντρο της σκηνής, όχι σε όλη την διάρκεια της παράστασης όμως. Αρκετές φορές αποσύρεται, για να επιτρέψει να λάμψουν οι συνεργάτες του. Ο ίδιος κάνει αυτό που γνωρίζει καλά. Αυθαδιάζει και ως Βικτώρ και ως Κραουνάκης, χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες. Τι και αν ως Βικτώρ μπορεί να οδηγήσει κάποιον στην αυτοκτονία; τι και αν ως αθυρόστομος Κραουνάκης μπορεί να οδηγήσει κάποιους σεμνότυφους στην έξοδο;

Στον ρόλο της υπηρέτριας Λιλής ο έμπειρος Χάρης Φλέουρας φορά το ποιο ωραίο κοστούμι από όσα σχεδίασε ο Κωνσταντίνος Ζαμάνης, υπεύθυνος και για τα σκηνικά της παραγωγής. Ο Ζαμάνης έστησε ένα – σωστά φωτισμένο από την Στέλλα Κάλτσου – τσίρκο, για να μιλήσει ο θίασος για την σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Η Φωτεινή Μπαξεβάνη ως Εσθήρ προβάλλει το κωμικό της ταλέντο, ενώ διαπρέπει όταν τραγουδά πως ειδωλίζεται… Η Φένια Παπαδόδημα και ως Αιμιλία και ως Ιντά θυμίζει στο κοινό ότι είναι και μουσικός. Άλλωστε από παλιά [Φρίντα/Φρίντα (Με το βλέμμα της Φρίντα)] η ερμηνεύτρια αποδεικνύει ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει να αναπτύσσει όλα τα εκφραστικά του μέσα. Ο Χρήστος Γεροντίδης ως Κάρολος είναι μια μάλλον ήρεμη, αλλά όχι αδιάφορη παρουσία. Πιο θορυβώθης η σουμπρέτα Μαρία Τζάνη, που ως Θηρεσία γοητεύει.

Ο καλός ηθοποιός Γεράσιμος Γεννατάς ως Αντουάν μπορεί να έχει ακατάληπτο λόγο, αλλά λόγω ταλέντου κερδίζει τις εντυπώσεις, προκαλεί ησυχία και δεν μπορείς να τον αμφισβητήσεις, όσο και αν θέλεις. Δείχνει ευτυχώς αλώβητος από το πρόσφατο τηλεοπτικό του πέρασμα. Ο Κωνσταντίνος Ευστρατίου ως Στρατηγός παθιάζεται. Δείχνει κυριευμένος από την ορμή του, αλλά τελικά διαπιστώνεις ότι απλά – αν και νέος – στήνει πολύ σωστά τον εαυτό του απέναντι στο κοινό. Τον Χορό αποτελούν οι Βασιλίνα Κατερίνη, Μάριος Κρητικόπουλος, Βασίλης Παπαδημητρίου και Κώστας Κουτρούλης, οι οποίοι πάσχουν σε όλη την διάρκεια της παράστασης, θέλοντας να βγάλουν ασπροπρόσωπο τον Κραουνάκη. Στην τελική σκηνή τον αντικρύζουν συγκινημένοι. Το βλέμμα τραβά ο Κρητικόπουλος.

Δραματoλόγος παράστασης: Πλάτων Μαυρομούστακος. Χορογραφίες: Μαρίζα Τσίγκα. Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη. Video Teaser: Φραγκίτσα Κατωγυρίτη. Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου. Μουσική Διεύθυνση, πιάνο: Βασίλης Ντρουμπογιάννης. Κιθάρες, Κρουστά: Βάϊος Πράπας. Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας. Το σκηνικό φωτογραφήθηκε την ημέρα της παράστασης.

«Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία» ΚΩΜΩΔΙΑ του Ροζέ Βιτράκ.

• Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Φρυνίχου 14 – Πλάκα, Τηλέφωνα ταμείου: 2103222464 & 2103236732. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή στις 21.15. Τιμές εισιτηρίων: Πέμπτη: ενιαία είσοδος 10 ευρώ | Παρασκευή: 15 ευρώ, 10 ευρώ μειωμένο, 8 ευρώ ανεργίας, Σάββατο: 18 ευρώ, 12 ευρώ μειωμένο | Κυριακή:  16 ευρώ, 12 ευρώ μειωμένο. Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (με διάλειμμα). Προπώληση: www.viva.gr  

Σημειωση : Ο Περσευς Αθηναιος ηταν απο τα Ιδρυτικα μελη της Ενωσης Θεατρικων και Μουσικών Κριτικων και δεοντολογικα το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος θα στηριζει παντα και τον Θεσμο και τους συναδελφους του Ιδρυτη του.

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ : ΙΑΤΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΛΑΣ : ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Σήμερα Σαββατο 4 Μαρτίου, μεταφέρθηκε επειγοντως απο την Σκόπελο, στο Νοσοκομειο του Βολου, υστερα απο ατυχημα, νεαρο Παλικαρι της "Ευρυτερης Οικογενειας" του Κοινωφελους Ιδρυματος Περσευς Αθηναιος.

--Θέλουμε να αναγνωρισουμε στον Γιατρο του Νοσοκομειου Βολου Γιωργο Μουλα, το αμεσο ενδιαφερον του, και την ακαριαια μεταβαση του στο Νοσοκομειο -Σαββατο Απογευμα- ωστε με την μεγαλη εμπειρια του να βεβαιωθει οτι το ατυχημα θα εχει αψογη ιατρικη φροντιδα και αντιμετωπιση. 

--Ο Ιατρος Γιωργος Μουλας τιμησε τον Ορκο του στον Ιπποκρατη, και το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος, το αναγνωριζει Δημοσια: και το επιστημονικο του ενδιαφερον, και την αμεση μεταβαση του στο Νοσοκομειο, και την Ανθρωπια του.

Η Ελλαδα εχει εκτος απο τον ηλιο και την θαλασσα και ενα ισχυροτατο επιστημονικο δυναμικο, που δημιουργει και επιτυγχανει μεσα σε αντιξοες και -παρα πολλες φορες- εχθρικες συνθηκες. Για αυτο οφειλεται και αναγνωριση σε προσωπικοτητες που τιμουν το λειτουργημα τους, και εκφραση ευχαριστιων. 

Για το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος

Ο Γενικος Γραμματεας

Καθ. Σπυριδων Κολαιτης

ΚΡΙΤΙΚΗ : C r i t i c’s P o i n t Ἰδανικὲς προσφορὲς ἀπὸ ΚΟΑ ἐρήµην... ἀκροατῶν Ἀρχιµουσικός

C r i t i c’s P o i n t

Ἰδανικὲς προσφορὲς ἀπὸ ΚΟΑ ἐρήµην... ἀκροατῶν
Ἀρχιµουσικός: Λουκᾶς Καρυτινός. Σολίστ: Χριστίνα Παντελίδου, ἀγγλικὸ κόρνο,Κουµεντάκη, Βάσκς, καὶ Γιανάτσεκ. 5/2017.
τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.

ΔΙΑΛΑΛΗΣΕΝ ΕΥΓΛΩΤΤΑ ὁ ὑπότιτλος τὴ µοναδικότητα τῆς προσφορᾶς―τὰ παραπέρα, πάρα κάτω.

 Ὁ προβληµατισµὸς ἔγκειται πιὰ στὸ τὶ ἀκριβῶς πρέπει νὰ θεωροῦµε φιλόµουσο Ἕλληνα, πέρα ἀπὸ τὴ µίνι- µειοψηφία ἐγχώριων Κροίσων ποὺ προσέρχονταν στὸ Μέγαρο γιὰ νὰ ἀκούσουν πανάκριβες ξένες ὀρχῆστρες περιοδεύουσες ἀνὰ τὸν πλανήτη ἀναµασώντας εἴκοσι ἔργα τὸ πολὺ καὶ... γιὰ νὰ τὰ σπάσουν κατόπιν στὴν παραλιακή: αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ παλιόµουτρα ποὺ δὲ µᾶς ἄφησαν σταγόνα σάλιο στὸ στόµα, πληρώνουµε σήµερα. ῞Οσο γιὰ τὸ λεγόµενο «µέσο Ἕλληνα φιλόµουσο», ποὺ κι' αὐτὸς ἀκούει τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια ― ὅτι ἐθιστεῖ, πλὴν φυσικὰ πλείστων ἄλλων ποὺ µήτε κἂν ὑποψιάζεται, ἐνῶ τώρα πιὰ τοῦ προσφέρει τὸ You Tube, µὴν τὸν εἴδατε. Ἄλλως δὲν ἐξηγεῖται ἡ παρουσία τὸ πολύ-πολὺ 500 ἀκροατῶν σὲ µιὰ ἀπὸ τἰς ὡραιότερες προσφορὲς τῆς ΚΟΑ πάσης ἐποχῆς. Tὸ ζήτηµα, σοβαρότατο, ξεπερνᾶ κατὰ πολὺ τὶς διοικητικὲς καὶ καλλιτεχνικὲς ἰκανότητες τοῦ οἰουδήποτε κορυφαίου (µὲ τὴν ἔννοια τοῦ ἀνωτάτου δυνατοῦ) διευθυντοῦ τῆς καϋµενούλας τῆς ΚΟΑ. Ἀφορᾶ τὸ προαιωνίως καὶ, φοβοῦµαι, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ΑΘΕΣΜΟ-ΘΕΤΗΤΟ ὅλης τῆς Ἔντεχνης Ἑλληνικῆς Μουσικῆς, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν παιδεία. Καὶ, φυσικά, 95% (ἔτσι γιὰ νὰ µὴ σᾶς παραµαυρίσουµε τὴ ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ-2-ΕΡΗΜΗΝ ΑΚΡΟΑΤΩΝ! ψυχή) τῶν πολιτικῶν µας, συννηθέστατα ἐγωπαθέστατων µικροδιεκ-περαιωτῶν, ἀνίκανων νὰ συλλάβουν τὸ πολυσχιδὲς καὶ πολυδιάστατο τοῦ ὅρου. Καθένας γιὰ πάρτη του, ὅσο ὑπάρχουν ἠλίθιοι (ἄλλο τίποτε...) ποὺ τοὺς ψηφίζουν. Μακάρι νὰ ἄκουγε τὸν Λουκᾶ Καρυτινό, ὁ µετριότατος γερµανα-ρᾶς «ἀρχιµουσικὸς» (τροµάρα του) τῆς πρηγούµενης συναυλίας, γιὰ νὰ δεῖ τὶ σηµαίνει ἰδεώδης προσαρµογὴ τῆς δυναµικῆς µιᾶς ὀρχήστρας, ποικίλλοντος ἀριθµοῦ ὀργάνων ἀπὸ ἔργου εἰς ἔργον, σὲ µίαν αἴθουσα. Ἀµφιβάλλουµε ὅµως ἂν θὰ ἀφοµοίωνε κάτι ὁ (ἀν)εγκέφαλός του... Περνοῦµε ὅµως στὸ ὡραιότατο πρόγραµµα ποὺ ἄρχιζε µὲ α´ ἐκτέλεση ἑλληνικοῦ ἔργου. 1. ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ (γ. Ρέθυµνο, 1959): συµφωνικὴ σουΐτα σὲ 3 µέρη, ἀπὸ τὴ µουσικὴ τῆς ὄπερας Ἡ Φόνισσα (πράξεις 2, κείµ. Γιάννη Σβώλου, κατὰ τὸ παπαδιαµάντειο ἀριστούργηµε, παγκ. α´ ἐκτ. Αἴθ. Τριάντη, 19.11.2014). Τὴ Φόνισσα εἶδα δύο φορὲς καὶ ἡ διδα- σκαλία µοῦ ἄφησε ἁδρότερες ὀπτικοσκηνικὲς, παρὰ ἠχητικὲς ἀναµνήσεις. Ὅπως καὶ ἡ ὄπερα, (θὰ πεῖτε: προσδοκώµενα), ἡ σουΐτα, σὲ γενικὲς γραµµὲς, ἀκολουθεῖ τὴν τόσο χαρακτηριστικὴ τοὺ Κουµεντάκη ἀναπρο- σέγγιση τοῦ ἑλληνικοῦ φολκλόρ τὰ τελευταῖα χρόνια. Δὲ θυµόµουν διόλου θεµατικὰ στοιχεῖα τῆς ὄπερας, ἄρα δὲν διανοοῦµαι κἂν συσχετισµό της µὲ τὴ σουΐτα: ἡ ὁποία µὲ καταγοήτευσε ὅµως ἀπ' ἀρχῆς µέχρι τέλους, ὅσο καὶ τὸ ἐµπνευσµένο ἀπὸ τὸ Νίκο Καζαντζάκη ἀριστούργηµα τοῦ Κουµεντάκη Amor Fati (πρὸ τοῦ 2010). Στὸ µέρος Ι., συνάρπαζαν οἱ ἔγκαιρες ἀλλαγὲς πυκνοτήτων ποὺ ὁδηγοῦσαν σὲ κινητικότατα κορυ- φώµατα, παρὰ τὸ συνεχῶς ὑφέρπον «στατικὸ» ἰσοκράτηµα. Στὸ µέρος ΙΙ. (ἀργότερο;) συγκρατήσµε ἕνα «τροπικό» (ἀγγλ. modal) κλίµα, ἕνα εἶδος ὀστινάτο, πάνω στὸν ἀρχαιοελληνικὸ δώριο τρόπο. Στὸ µέρος ΙΙΙ. ἐπανερχόταν ἕνα ὑπόγειο νεῦρο, µιὰ σφύζουσα κινητικότητα πέρα ἀπὸ φαινοµενικὴ στατικότητα. Σκόρπια, συγκεκριµένα ὅµως θεµατικὰ σπα- ράγµατα (σύντοµα σόλι ὄµποε; τροµπονιοῦ; κ.λπ.) ὁλοκλήρωναν τὴν αἴσθηση µιᾶς ἄψογης µορφοπλασίας. Ἁµαρτία ἐξοµολογηµένη, µήτε κἂν σκέφθηκα Φόνισσα καὶ Παπαδιαµάντη: ἄκουγα µιὰν ἄψογα ἐσκεµµένη, ἀρχιτεκτονηµένη καὶ δουλεµένη µουσική, ἴσως ἀνώτερη τοῦ Amor Fati. Μιὰ µουσικὴ ποὺ ἦρθε γιὰ νὰ µείνει, ἔτσι ὅπως τὴν ἀνέλυσε συναρπα- ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ-3-ΕΡΗΜΗΝ ΑΚΡΟΑΤΩΝ! στικὰ στὶς συνιστῶσες της, ἀπέριττα ἀλλ' ἐξονυχιστικὰ ἡ παρ' ἡµὶν σχεδὸν µοναδικὴ (τολµῶ τὴ µεγάλη λέξη) µπαγκέτα τοῦ Καρυτινοῦ. 2. ΒΑΣΚΣ, ΠΕΤΕΡΙΣ, Λεττονός, [Vasks, Pēteris, γ. Aizpute, 16 Ἀπρ. 1946]: Κοντσέρτο γιὰ ἀγγλικὸ κόρνο καὶ ὀρχήστρα (1989, 4 µέρη, συνολικὴ διάρκεια: 21). Τὸ προσφιλέστερό µου, µαζὶ µὲ τὸ φλάουτο, ὅλων τῶν πνευστῶν τῆς συµφωνικῆς ὀρχήστρας εἶναι τὸ ἀγγλικὸ κόρνο, τὸ πιὸ κακοπαθηµένο ὅλων τῶν πνευστῶν τῆς ΚΟΑ. Ὁ τελευταῖος ἄξιος τοῦ ὀνόµατος σολίστ του ἦταν ὁ Γεώργιος Γρηγορίου Εὐαγγελίδης (γ. Σουὲζ 1890―Ἀθήνα, 1964), µὲ τὸν ὁποῖο ὡς τὴ συνταξιοδότησή του, ἄκουγα ἀρκετὲς φορὲς τὸν Κύκνο τῆς Τουονέλα τοῦ Σιµπέλιους, τὸ γνωστότερο κοµµάτι γιὰ τὸ ὄργανο σόλο. Ὅσο γιὰ ἐλάχιστους διαδόχους του ἦσαν ἄξεστοι δεξιοτέχνες τοῦ φάλτσου. Τοὺς θυµοῦµαι καὶ συγχύ- ζοµαι...Γιὰ πρώτη φορὰ µετὰ τὴν ἐκδηµία τοῦ Εὐαγγελίδη, ἐµφανίσθηκε ὡς σολίστ µὲ τὴν ΚΟΑ, τὸ σηµερινὸ ἀγγλικό της κόρνο, Χριστίνα Παντελίδου (δἰπλωµα ᾨδείου Ἀθηνῶν Ἰούν. 1997, σπουδές Βερολίνο καὶ Παρίσι 1997-99).. Ἡ ἐµφάνιση ἀγγλικοῦ κόρνου στὸ σολιστικὸ προσκήνιο παραµένει τόσο σπάνια, ὥστε χάθηκα στὸ Διαδίκτυο―στὸν Κατάλογο Ἔργων γιὰ σόλο ἀγγλικὸ κόρνο καὶ ὀρχήστρα τῆς Βικιπαί- δεια, συνολικὰ 215 ἢ 216 ἔργα ἰσαρίθµων συνθετῶν. Τἀ 10-12 ἀρχαιότερα, (καὶ ἐγὼ ἀγνοοῦσα ὀνόµατα συνθετῶν) χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸ 1780, 1785, 1790, 1801, 1806, 1810, 1811 (Αnton Reicha), 1816 (τὸ περίφηµο τοῦ Ντονιτζέττι, 2 µέρη), 1830, 1835, ἀλλὰ ὁ Κατάλογος σταµατᾶ στὸ ἔτος 2009 ― ὅλο καὶ κάτι θὰ γράφτηκε κατὰ τὴ µεσολαβήσασα 8ετία. Ἀπὸ τοὺς 215 ἢ 216 γνώριζα (κατὰ ἐπώνυµα, ἀλφαβητικά) τούς: Henk Badings, Arnold Bax, Elliott Carter Jr., Emmanuel Chabrier (ἕνα Λαµέντο!), Joseph Jongen, Marek Kopelent, Bruno Maderna, Krzysztof Penderecki (ἕνα Αdagietto ἀπὸ τὸν Ἀπωλεσθέντα Παράδεισο , ὄπερα, 1975-78, κατὰ τὸν Τζὼν Μίλτον), Vincent Persichetti, Astor Piazzolla, Walter Piston Jr., Ned Rorem, Jean Sibelius, Ermanno Wolf-Ferrari. Φυσικά παθαίνεις κατάθλιψη συνειδητοποιώντας ὅτι ἀπο ἕνα κατάλογο 215 συνθετῶν 2½ αἰώνων, γνωρίζεις µόνον...16. Ἆ, ὁ Κατάλογος περιλαµβάνει καὶ τρεῖς Ἕλληνες: τοὺς Ντίνο Κωνσταντινίδη (γ. 1929), Δηµήτριο Λεβίδη (1886-1951) καὶ Ἀλέξανδρο Μούζα (γ. 1962): τὰ ἔργα τους ὑποθέτουµε ὅτι γνωρίζει ἡ Κα Παντελίδου. Ὀφείλει τοὐλάχιστον. ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ-4-ΕΡΗΜΗΝ ΑΚΡΟΑΤΩΝ! Γιὰ νὰ ἐκτιµήσεις ἐπαρκῶς ἕνα συνθέτη, ἀπαραίτητο εἶναι νὰ γνωρίζεις τοὐλάχιστον 4-5 ἔργα του. Ὁ κ. Βάσκς, ἀπὸ ὅ,τι διαβάσαµε, µεσουρανεῖ ἐν Λεττονίᾳ. Μέρος α´. «Ἐλεγεία Ι.» Ἀρχίζει µὲ ἕνα τσίου- τσίου φλαουτόφωνων (φλάουτο+πίκκολο;) ψηλά, ἕπεται ἕνα τονικὸ καὶ ρυθµικὸ κορύφωµα, πάνω σὲ µελῳδικὲς ἀλληλουχίες ποὺ δὲν ἀποκτοῦσαν σκέψη, συναίσθηµα καὶ ὑπόσταση. Μέρος β´. «Παραδοσιακὴ µουσική»: ἡ συµβατικότητα τοῦ φολκλόρ χώρας µικρῆς, στὴν ὁποία µᾶλλον ἀνέπεµπε, παρὰ τὸ γοργὸ τέµπο, δὲν συγκεκριµενοποίησε κάτι ἀπὸ τὴ λαϊκὴ Λετ- τονία. Ἀκολούθησε µιὰ πάντως εὐήκοη καντέντσα. Μέρος γ´. «Ἐλεγεία ΙΙ.» Ἄχρους, ἄοσµος καὶ ἄγευστος: ἀλίµονο ἂν οἱ κατασκευαστὲς χαρτιοῦ µουσικῆς περίµεναν ἀπὸ τὶς µεγαλοφυΐες γιὰ νὰ ζήσουν. Μέρος δ´. «Ποστλούδιο». Οὔτε ἀτονικὸ, ἀλλ' οὔτε καὶ τονικό, µᾶλλον διατονικὰ ἰσοκρατηµατικό; Δὲν ὀρκίζοµαι. Γενικά, τὸ ἔργο ἀλλὰ καὶ τὴν ἑρµηνεία του συνοψίζει ὁ τίτλος τῶν οἰονεὶ ἀποµνηµονευµάτων τοῦ Νταριούς Μιγιώ [Darius Milhaud, 1892-1974): Notes sans musique, ἔκδ. 1949, δηλαδή: Νότες δίχως µουσική. 1 Kοντολογίς, ἕνα ἔργο ὅπου κάθε φθόγγος διαγράφει ἀπὸ τὴ µνήµη τὸν προηγηθέντα.. 3. ΓΙΑΝΑΤΣΕΚ, ΛΕΟΣ, Tσέχος, [Janáček, Leoš, 1854-1928]: Τάρας Μπούλµπα, κατὰ τὸ συνθέτη ραψῳδία, 3 µέρη, (Θάνατος τοῦ Ἀντρέϊ. Θάνατος τοῦ Ὀστάπ, Προφητεία καὶ Θάνατος τοῦ Τάρας Μπούλµπα), πάνω στὸ ὁµώνυµο µυθιστόρηµα τοῦ Νικολάϊ Γκόγκολ (ρωσ. Тара́с Бу́льба, ἔκδ. 1835). Tὸ Γιανάτσεκ, πρωτογνώρισα περὶ τὸ 1960, εἰσδύοντας στὴν τότε Τσεχοσλοβακία, ὅπου σχεδὸν ὅλο τὸ ἔργο του κυκλοφοροῦσε ἤδη σὲ δίσκους Supraphon, µὲ ἄθλια ἐξώφυλλα. Παρα- δόθηκα ὁλόψυχα στὴ µαγεία τῆς ἑρµηνείας τοῦ Καρυτινοῦ, ὅπου ἀνέδειξε τὸν πηγαῖο ψυχισµό, τὴ λακωνικότητα καὶ τὰ κοσµοκαταλυτικὰ δραµα- τικὰ κορυφώµατα τριῶν µερῶν καταληγόντων στὸ θάνατο καὶ ξεκλή- ρισµα µιᾶς οἰκογένειας ἡρώων Οὐκρανῶν. Σωστὴ ὕψωση µουσικῶν Τιµίων Δώρων (Αἴθουσα ΧΔΛ. 10 Φεβρ. 2017)

 ―――――――――――― 

 1 Ἡ λέξη note, ἔχει στὰ γαλλικὰ διπλῆ σηµασία: φθόγγος µουσικῆς καὶ σηµείωση. Ἀµίµητο double-sens. Ἐδῶ χρησιµοποιοῦµε φυσικά τὴν πρώτη τῶν δύο σηµασιῶν.

ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΣΕΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ :ΠΟΛΥΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ 2017 1 ΚΑΙ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

Το Πολυσυνέδριο Παρακολουθησαν Μελη του Δ.Σ. του Ιδρυματος

Κωνσταντίνος Παπαζαφειρόπουλος: Ένας σύγχρονος συνθέτης του «18ου αιώνα»

Κωνσταντίνος Παπαζαφειρόπουλος: Ένας σύγχρονος συνθέτης του «18ου αιώνα»

Πε, 9 Φεβ 2017 | Συντάκτης: Κωνσταντίνος Π. Καράμπελας-Σγούρδας | Δημοσιεύθηκε σε Κριτική

Ο συνθέτης Κωνσταντίνος Παπαζαφειρόπουλος

Εδώ και δεκαετίες ανθίζει διεθνώς το κίνημα της λεγόμενης ιστορικά ενημερωμένης ερμηνείας. Δηλαδή, των εκτελέσεων έργων μεγάλων μουσουργών της περιόδου της αναγέννησης, του μπαρόκ, του κλασικισμού και του ρομαντισμού, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές τακτικές της αντίστοιχης εποχής.  Πολλά ξεχασμένα έργα παλαιότερων εποχών (πόσες όπερες!), έχουν βρει τον δρόμο τους στη σκηνή, στις αίθουσες συναυλιών και στα στούντιο ηχογραφήσεων.

Εντούτοις, σπάνια μέχρι τώρα βρέθηκαν σύγχρονοι συνθέτες που να επιθυμούν -ή που να είναι ικανοί- να δημιουργήσουν παρτιτούρες χρησιμοποιώντας τα μουσικά υλικά δόμησης και το ύφος παλαιότερων εποχών. Φυσικά, κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά εύκολο είναι αφού οι προαπαιτούμενος ειδικές γνώσεις παλαιών τεχνικών σύνθεσης σήμερα δεν διδάσκονται.

Στις μέρες μας, ο έντονος πολυστυλισμός, που έχει ωθήσει τους συνθέτες να αντλούν ελεύθερα στοιχεία από προηγούμενες εποχές και να τα χρησιμοποιούν a piacere, έχει ενθαρρύνει ορισμένους άλλους -λίγους, μέχρι του παρόντος-να  υιοθετήσουν ένα πιο καθαρό στυλ μίας και μόνο παλαιότερης εποχής και να κινηθούν μέσα σε αυτό. Το δύσκολο, βεβαίως, για τους τελευταίους είναι να αναπτύξουν την μουσική τους σκέψη δημιουργικά και όχι απλά να μιμηθούν με στείρο τρόπο την γλώσσα, τα πρότυπα και τα εκφραστικά στερεότυπα μιας περασμένης περιόδου.

Στους σύγχρονους ευρωπαϊκούς κύκλους της παλαιάς μουσικής ένα ελληνικό όνομα κάνει την εμφάνισή του ολοένα και συχνότερα: ο λόγος για εκείνο του νέου χαρισματικού Έλληνα συνθέτη Κωνσταντίνου Παπαζαφειρόπουλου (γ. 1983).  Μελετώντας προσεκτικά τις παρτιτούρες του τελευταίου και ακούγοντας την μουσική του εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς γιατί το έργο του έχει γοητεύσει ερμηνευτές και μελετητές. Ο Παπαζαφειρόπουλος αποτελεί  σπάνια περίπτωση συνθέτη που, για να το θέσουμε απλά, γεννήθηκε περίπου  διακόσια είκοσι χρόνια μετά από την ιστορική περίοδο της μουσικής, μέσα στο ύφος της οποίας αναπτύσσει με θαυμαστή πειστικότητα τις μουσικές του σκέψεις και ιδέες. Ειδικότερα, αντλώντας την μουσική του γλώσσα από την εποχή του κλασικισμού (εποχή των Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart και Ludwig van Beethoven), υφαίνει με περίσσεια τέχνη τις παρτιτούρες του.

Θα ήταν εντελώς άδικο να εστιάσουμε τον θαυμασμό μας μόνον στον υψηλό αριθμό των έργων του, αλλά κυρίως οφείλουμε να εκτιμήσουμε την υψηλή ποιότητά τους. Η μουσική του Παπαζαφειρόπουλου αποτελεί δείγμα εκλεπτυσμένης έμπνευσης και ευφάνταστης ανάπτυξης. Είναι στημένη με ωριμότητα σκέψης και μαθηματική ακρίβεια.Η εργογραφία του σχηματίζεται από περίπου 130 έργα. Πιο συγκεκριμένα, μέχρι σήμερα έχει καταθέσει 128 ολοκληρωμένες παρτιτούρες, αριθμός εντυπωσιακός για την ηλικία του: 15 κοντσέρτα για clavier, 2 κοντσέρτα για βιολί, 5 κοντσέρτα για κόρνο, 1 κονσέρτο για κλαρινέτο, 9 σονάτες για σόλο clavier, 32 Παραλλαγές πάνω σε ένα αυθεντικό θέμα, 10 Παραλλαγές πάνω σε ένα θέμα του Mozart, πολλά έργα σε μορφή Rondo, 1 φαντασία, πολλά divertimenti, 1 cassation, ένα trio για ξύλινα πνευστά, 1 τρίο για κλαρινέτο, βιόλα και clavier, 1 κουιντέτο για έγχορδα, 3 σερενάτες για ορχήστρα πνευστών, 2 σερενάτες για ορχήστρα, πάνω από δέκα άριες κοντσέρτου και 35 ομάδες μενουέτων και άλλων χορών.

Η απόλυτη αίσθηση και ο έλεγχος της φόρμας, η ικανότητά του συνθέτη να κινείται με άνεση μέσα στα περιγράμματά της (λ.χ. Σονάτα σε σολ μείζονα), σε συνδυασμό με μια αναλυτική και συνάμα τόσο διάφανη χρήση της αντίστιξης, γοητεύει ακόμα και τον απαιτητικότερο μελετητή και ακροατή του έργου του.

Κρατώντας με συγκίνηση στα χέρια μας τις καλογραμμένες ιδιόγραφες σελίδες των προσχεδίων για διάφορα έργα του και παρατηρώντας τις αναλογίες και ισορροπίες τους την στιγμή που κυριολεκτικά πλάθονται οι δημιουργίες του, μας ήρθαν αβίαστα στο νου τα λόγια που είχε απευθύνει o Joseph Haydn στον Leopold Mozart, για τον γιο του τελευταίου, Wolfgang Amadeus Mozart: «…έχει καλό γούστο και επιπλέον, την βαθύτερη γνώση της επιστήμης της σύνθεσης» (Γράμμα του Leopold  Mozart προς την θυγατέρα του, Maria Anna, 16 Φεβρουαρίου 1785: …er hat geschmack, und über das die größte Compositionswissenschaft).

Ο Wim Winters (γ. 1972), διακεκριμένος Βέλγος ερμηνευτής του κλαβίχορδου και του εκκλησιαστικού οργάνου, έχει προσφέρει προσεκτικά λαξευμένες ερμηνείες έργων του Παπαζαφειρόπουλου για clavier, που κυκλοφορούν ηχογραφημένες και βιντεοσκοπημένες στο διαδίκτυο, και έχουν συμβάλει καθοριστικά στην φήμη του  Έλληνα συνθέτη.

Μέσα στους επόμενους μήνες θα κυκλοφορήσουν νέες εκδόσεις παρτιτούρων του Παπαζαφειρόπουλου, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν ηχογραφήσεις έργων του σε Cds.

Τέλος, ο ίδιος, αυτή την περίοδο εργάζεται πάνω στη σύνθεση της πρώτης του όπερας, ο τίτλος και το θέμα της οποίας θα ανακοινωθούν σύντομα . Αναμένουμε με ενδιαφέρον.

O Κωνσταντίνος Παπαζαφειρόπουλος με την σύζυγό του, Εύη, την ημέρα της βράβευσής του από το Διεθνές Μουσικό Σωματείο Gina Bachauer (Πολυχώρος Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος-Λίλιαν Βουδούρη, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Δεκέμβριος 2015)

Η Σονάτα σε ντο ελάσσονα του Κωνσταντίνου Παπαζαφειρόπουλου ερμηνευμένη από τον Wim Winters στο κλαβίχορδο.

About Κωνσταντίνος Π. Καράμπελας-Σγούρδας

Κριτικός Μουσικής, Καθηγητής Ανώτερων Θεωρητικών, Σύνθεσης και Πιάνου, Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, Πρόεδρος του Διεθνούς Μουσικού Σωματείου Gina Bachauer, Πρόεδρος του Διεθνούς Μουσικού Σωματείου C.V. Alkan - P.J.G. Zimmerman, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου C.V. Alkan - P.J.G. Zimmerman, και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Πανελλήνιου Μουσικού Διαγωνισμού Μαρίας Χαιρογιώργου-Σιγάρα